NOOITGENOEG 🍋

Sommige mensen doen mij denken aan Rupsje Nooitgenoeg.

Onverzadigbaar zijn zij lijkt het wel:

Kun je even dit doen? 

Wil je straks nog even dat uitzoeken?

Heb je tijd voor dit of dat?

Schuif je even aan bij dit belangrijke gesprek?

Als HR manager, HR business partner en/of medewerker personeelsbeheer

Heb je áltijd jouw handen meer dan vol

Aan vragen vanuit management of medewerkers.

Hele dagen zou je kunnen vullen met het beantwoorden van die vragen.

Deels is dat dan ook jouw bestaansrecht als HR persoon:

Vanuit jouw specifieke expertise de ander verder helpen.

Want ja, niet iedereen weet de weg naar de CAO te vinden.

Of de regelingen op het Intranet zijn niet helemaal actueel gehouden.

Gelukkig zijn wij HR personen er dan altijd weer

Om het verlossende antwoord te geven.

Of uit te zoeken hoe het ook alweer zit.

Kan iedereen daarna weer vrolijk verder.

En kunnen er de juiste besluiten genomen worden.

Maar uiteindelijk is Rupsje Nooitgenoeg niet de reden waarom HR ooit bedacht is.

Steeds weer gebakjes, aardbeien, peren en appels aanreiken,

Totdat de rups volgevreten is en in zijn coconnetje gaat zitten…

Dat is toch echt niet de meerwaarde van HR?

Dat daar nog steeds zóveel tijd in gaat zitten

Vind ik werkelijk onbegrijpelijk vandaag-de-dag.

HR doet er dan ook verstandig aan eerst de basis goed op orde te hebben,

Zodat er tijd en ruimte ontstaat voor belangrijker zaken.

Talentmanagement bijvoorbeeld, of een goede onboarding,

Zodat nieuwe collega’s zich snel thuis voelen

En niet binnen een jaar via de achterdeur weer vertrekken.

Zo blijf je maar tijd besteden aan werven en selecteren. 

Best zonde vind ik zelf.

Strategische PersoneelsPlanning, ook zo’n mooi onderwerp…

Organisatieontwikkeling, maak me gek!

HR is echt een geweldig vakgebied

Als Rupsje Nooitgenoeg daardoor maar wel verandert in een prachtige vlinder🦋