SJOELEN 🍋

Rond de Kerstdagen kwam bij ons thuis vroeger altijd de sjoelbak van zolder.

Die bak op tafel en het plezier kon beginnen.

Met z’n allen fanatiek schuiven met die stenen,

Er kan er maar één de beste zijn natuurlijk.

Het viel mij toen al op dat je twee soorten mensen hebt:

De “precisie kijker” en de “sneeuwschuiver” noem ik ze voor het gemak.

Daar waar het eerste type zijn/haar best doet om precies door de gaten te mikken,

Kiest de ander ervoor om eerst een enorme opstopping te veroorzaken,

Om vervolgens de stenen met de nodige druk door de gaten heen te proppen.

In het werk is het niet veel anders volgens mij.

Ook daar zie ik medewerkers die netjes op de gaten mikken

En hun werk keurig op orde hebben.

Maar ook collega’s die het werk net zo vrolijk opstapelen,

Onder het mom van: drukdrukdruk, nu even niet.

Beide werkwijzen kunnen effectief zijn hoor,

Ook met grof geweld en doorduwen kom je soms wel ergens.

Zelf kies ik liever voor het op orde hebben van mijn zaakjes.

Op het moment dat die sjoelstenen de gaten blokkeren,

Is het mijns inziens meer geluk dan wijsheid dat je nog punten scoort.

Het schoonhouden van de ruimte voor de gaten

Vind ik het prettigst werken.

Liever goed gemikt dan slecht gesmeten.

Voor mij geen werkstress, vind ik nergens voor nodig.

Werkplezier begint wat mij betreft met de drie R-en:

Rust, Regelmaat en Reinheid.

Als dat in de opvoeding van een kind werkt,

Waarom dan ook niet in het werk proberen?

Bij het sjoelen kun je maximaal 120 punten scoren geloof ik.

Waarom dan gokken en eindigen met een schamele 20 punten?