SWOT jezelf!

Eén van de basics voor een professionele HRM-er is het maken van een goede SWOT-analyse.

Missie, visie, strategie, SWOT, in die volgorde het liefst.

Sterkte-zwakte-kansen-bedreigingen, waar moeten we rekening mee houden als organisatie de komende jaren?

Welk wenselijk scenario gaan we volgen?

Hoe kom je anders überhaupt tot een goede meerjaren HR/O-beleidsvisie?

Ja toch? Of ben ik nu ‘old school’ bezig?

Te weinig kijkend naar de fluïde (organisatie)tijden waarin we momenteel leven?

Deep democracy, WHY, WHAT, WHO, WHEN, SWOT, mooie termen allemaal zeg.

Waar je ook aanhanger van bent, zonder een goede SWOT kom je er NOT.

Nu leek het mij interessant om eens een korte SWOT-analyse op mijzelf los te laten.

Doe ik al jaren, al noem ik dat anders…zelfreflectie of zoiets.

Nee, nu eens niet de kleurenkaart erbij gepakt, werkt niet (meer) voor mij.

Ik weet al een aardig tijdje dat ik net een kameleon ben, alle kleuren voldoende aanwezig in mijn palet.

Ja, met mij kun je heel veel kanten op, al naar gelang de situatie waarin ik mij begeef.

Zolang het maar open en eerlijk is, transparant en integer blijven we wel hè.

Als fan van Talentmanagement kijk ik graag naar mijn eigen kwaliteiten, valkuilen (draken) en weerstanden (allergieën).

Leer ik enorm veel van, elke keer weer: mijzelf even de spiegel voorhouden.

Een SWOT-analyse dus…

Ik hang ‘m op aan een denkbeeldig voorbeeld:

Wat zou er gebeuren als ik – samen met wat medestanders – morgen een staatsgreep zou plegen?

Kan gebeuren hoor, helemaal niet vreemd.

De democratie is immers al jaren aan het afbrokkelen, kijk nou naar de huidige politiek.

Beschamend zooitje ongeregeld is het in ons kikkerlandje inmiddels geworden, nietwaar?

Misschien tijd om iets nieuws te proberen in Nederland dus?

In Duitsland werden daar al vergaande plannen voor gemaakt door de Rijksburgers.

Weg democratie, lang leve het Duitse Keizerrijk!, dat werd 'm niet gelukkig.

Hier kan ik vast met weinig moeite wat mensen vinden die het ook anders willen.

Okay, ik grijp dus morgen de macht en word het nieuwe staatshoofd. Komt ‘ie:

Sterktes

We (ik) bedenken een nieuwe vorm van staatsinrichting; geen dictatuur, geen keizerrijk of republiek, geen socialistische heilstaat, communisme al helemaal niet. Nee, een vorm waarvan iedereen profijt kan hebben, welvaart, gezondheid en geluk voor iedereen! Een soort van Utopia anno 2025.
Mijn kunnen-dromen, beeld-denken, nieuwe dingen bedenken én het vervolgens kunnen (laten) uitvoeren zijn dan handig.
Mijn creativiteit en optimisme gaat ons hierbij helpen.
Mijn samenwerkingsbereidheid ook.

Zwaktes

Ik ben niet zo van het pluche. Macht corrumpeert wat mij betreft, ik heb het al vaak genoeg zien gebeuren. ‘Koning-Keizer-Admiraal, Popla gebruiken ze allemaal’, die reclame uit de jaren ’80 zegt genoeg wat mij betreft ;-)
Maar kan/wil ik wel staatshoofd - of hoe je het dan ook noemt - zijn dan? Ik twijfel aan mijzelf…
Hoe moet ik al onze (mijn) mooie beloftes en plannen waarmaken als ik niet comfortabel ben aan het hoofd van het land?
Ik zie mijzelf niet als ‘natural born leader’, al las ik onlangs dat die ook helemaal niet bestaan. Met leiderschap skills word je niet geboren kennelijk, die ontwikkel je gaandeweg.
Ik neem ook meestal niet direct de leiding, wacht eerder eventjes af tot iemand anders het roer in handen neemt. Liefst iemand tegen wie ik opkijk of die ik bewonder om zijn/haar kwaliteiten.

Kansen

Iedereen krijgt van mij gegarandeerd een soort van basisinkomen. Dan hebben we in ieder geval geen stress meer over onze hypotheek, boodschappen, 2^e of 3^e vakantie enzovoort. Dat is niet door mij bedacht overigens, maar dat idee neem ik graag over.
Die financiële veiligheid opent wat mij betreft perspectief om meer te genieten van de (kleine) dingen des levens, meer open minded te worden, meer vooruit te willen kijken.
‘Je bent verantwoordelijk voor de consequenties van jouw eigen gedrag en handelen’ (heb ik op de NLP cursus geleerd). Wil je meer, een groter huis of een dure Porsche rijden ofzo? Dat is prima, dan ga je daar gewoon extra jouw best voor doen. Maar niet in de drugs ofzo gaan hè, daar houd ik niet van!
Als iedereen blij is, misschien worden we dan wat aardiger voor elkaar? Minder onvrede, minder onderlinge strijd, geen territoriumdrift meer? Minder oorlogen, Wereldvrede wellicht??

Bedreigingen

Liefst laat ik iedereen ‘bloeien’ en groeien, zet ik iedereen in zijn/haar kracht. Talent moet je benutten vind ik. Iedereen blij, vind ik een mooi uitgangspunt. Maar helpt dat als we bezig zijn met het bouwen aan onze nieuwe staat? Zit een soort van risicootje in of niet?
Leiderschap wordt al snel ‘lijderschap’ als je niet uitkijkt. Voor mij is leiding geven nooit een doel op zich, eerder een middel om onze (organisatie)doelen te bereiken. Iemand moet het initiatief nemen, de weg wijzen, dus dat wil ik dan best doen. Maar we doen het wél samen hè, alleen kom ik er niet…
Dienend leiderschap, klinkt mooi, ben ik vóór. Ondersteuning en coaching bieden aan jouw ‘volgers’. Maar wat als het motiveren en stimuleren niet werkt? Wat als er géén beweging op gang komt? Ligt dan de dictatuur toch stiekem op de loer?
Samenwerken… samen werken… T.E.A.M. = Together Everybody Achieves More… maar niet iedereen is daar echt mee bezig heb ik gemerkt. Ikke ikke ikke en de rest kan stikken? Wat doen we daar nou eens aan?
Waarschijnlijk komt er al snel iemand anders die mij van de troon stoot. Okay, dat pluche beviel mij toch al niet. Ik sta die troon dus met alle plezier weer af. Einde van mijn zorgvuldig opgebouwde nieuwe maatschappij…?

Ik wacht nog maar eventjes met het grijpen naar de macht denk ik...

Wanneer heb jij voor het laatst jezelf ge-SWOT? En wat leverde dat op? Ik hoor het graag!

Disclaimer: nee, ik ben niet serieus bezig met een coupe of iets dergelijks, wees gerust.

Recente blogposts