Afwijzing, wat moet je ermee?

Ben jij weleens afgewezen? Dat doet soms best pijn hè? Bij mij wel hoor… Tenminste, als dat zonder toelichting gebeurt. Of met kul-redenen. Vind ik echt niet fijn, doet iets met mij.

In mijn 53 jaar op deze aardkloot ben ik al talloze malen afgewezen. De ene keer wat chiquer dan de andere keer. In mijn studententijd was ik hopeloos verliefd op een meisje. Ik verklaarde haar natuurlijk de liefde. Zij vond mij ‘wel lief, maar wilde vrienden blijven’. Dat deed pijn ja, maar was zeer acceptabel. De liefde kwam niet van 2 kanten immers. Toen mijn eerste huwelijk strandde in 2019/2020 deed dat ook behoorlijk pijn. Niet vanwege het stranden, dat hing al jaren in de lucht, maar vanwege de manier waarop het liep. Was niet nodig zo, leverde alleen maar slachtoffers op helaas.

In het werk krijg je onherroepelijk ook te maken met afwijzing. Soms om iets kleins, bij een sollicitatie of als je vraagt om een salarisverhoging ofzo. Soms om iets groots, bij een reorganisatie bijvoorbeeld. We leven in bijzondere tijden wat mij betreft. Roeptoeters  en opportunisten hebben de halve wereld aan hun voeten. Meer bescheiden, constructieve mensen worden al snel opzij gezet. Afwijzing, op de persoon neersabelen, is aan de orde van de dag lijkt het wel. Kijk maar naar de wereldpolitiek, landelijke politiek of zelfs binnen jouw eigen organisatie. Hoe lang blijven we dit nog zo doen?

Google AI geeft bijzonder snel een antwoord op de psychologische effecten van een afwijzing:

“Afwijzing heeft aanzienlijke psychologische effecten, zowel op korte als lange termijn. Het kan leiden tot gevoelens van verdriet, boosheid, eenzaamheid en zelfs depressie. Afwijzing kan ook leiden tot een negatief zelfbeeld en een gevoel van waardeloosheid. In sommige gevallen kan het zelfs leiden tot lichamelijke pijn, omdat dezelfde hersengebieden worden geactiveerd als bij fysieke pijn. (…)“

Dan hebben we nog het principe van ghosten, ook zoiets bijzonders. Google AI zegt hierover:

"Ghosting verwijst naar het plotseling verbreken van alle contact met iemand, zonder enige verklaring of waarschuwing. Het is een term die vaak wordt gebruikt in de context van daten, maar kan ook voorkomen in andere relaties. De "ghost" verdwijnt, laat niets meer van zich horen en negeert pogingen tot contactherstel.”

Ben jij wel eens geghost? Ik wel hoor, zowel zakelijk als privé. Was ik gezellig aan het kletsen met een vrouwelijk persoon, stopt ze ineens met reageren. Niets meer van vernomen… schiet mij maar lek. Of reageerde ik op een prachtige vacature, kreeg ik niet eens antwoord! Dat geloof je toch niet? Of kwam er wel zo’n standaard afwijzing, je kent dat wel: “in vergelijking tot andere kandidaten past u minder in het profiel”. Asjemenou, wat moet je daar nu mee?

Wat ook erg is: recruiters die jou enthousiast benaderen, jij ook enthousiast (je word gezien), je stuurt jouw CV en motivatie in en dan… niets meer!! Dat moet wat mij betreft toch echt verboden worden, boetes opleveren of strafbaar gesteld worden ofzo. Misschien is dat een idee?

Afwijzing vind ik best okay hoor, maar doe het wel netjes alsjeblieft. Zou dat kunnen? Alvast bedankt!