BUITEN HET BOEKJE?! 🍋

Zij meldde zich uiteindelijk dus ziek.

De druk van de directeur werd haar teveel.

Haar werkgever wilde van haar af,

Omdat ze zag en durfde te benoemen

Wat er allemaal misging bij dat “bedrijf”.

De oproep van de Arbodienst bleef uit,

Ondanks haar verzoek om een snel contact.

Inmiddels was het afscheid een feit.

Te laat kwam het telefoontje van de “bedrijfsarts”.

Zij gaf aan wat er mis was, zowel fysiek als mentaal.

“Och mevrouw, neem lekker een paar maanden rust,

Daarna met frisse moed opnieuw beginnen…

Pak die maandsalarissen en ga door met uw leven.”

WAT??

Zei hij dat nou echt?

Een bedrijfsarts die uitspraken doet over haar rechtspositie?

Sinds wanneer is dat toegestaan?

Moet hij zich niet gewoon houden bij zijn eigen vakgebied?

Kennelijk kan hij daar geen oplossing vinden voor deze casus…

Het wordt nog gekker:

Twee maanden later, er komt een nieuwe “assistent-bedrijfsarts” op de lijn.

“Mevrouw, hier is sprake van de STECR-richtlijn, een arbeidsconflict.

Ik meld u alvast beter, vooruitlopend op het kort geding dat over 2 dagen volgt.”

HUH?

Als HR-manager zie ik hier twee keer iets behoorlijk misgaan.

Deze Arbodienst begeeft zich op een verkeerd pad.

Handelt op een manier die niets met re-integratie en herstel te maken heeft.

Maar wel met onheus handelen, goed voor een serieuze klacht.

Ongetwijfeld met goede bedoelingen…

Of is het angst die grote klant kwijt te raken?

Hoe denk jij hierover?

Gaat deze Arbodienst hiermee buiten haar boekje?

Zou jij zaken blijven doen met deze Arbodienst?